بسیم یعنی کسی که همیشه تبسم به لب داره و یکی از صفت‌های پیامبری است که امتش را به تبسم دعوت می‌کرد

نه سیم دارم و نه زر. نسیم هم که رهگذر. کشیده‌ام به روی لب تبسمی تصنعی . زدم به سیم اخر و بسیم شد تخلصم

میگن کلاغ قارقاری تو رو چه به باغ درباری
ساعت ٥:٠٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳٠ اسفند ۱۳۸۳  کلمات کلیدی:

این آهنگی است که امروز که اتفاقا شب عید هم هست خیلی فکرمو مشغول خودش کرده

آره یواش یواش باغ سبز میشه. میشه محل جولان گل و بلبل ولی کلاغ کجاست ؟

کلاغ این پرنده نحس! کلاغ این پرنده شوم!

نحس؟ شوم؟  . . .

از هر مدعی بپرسی می گه : بله کلاغ اصلا لیاقت بودن تو باغ رو نداره و ما لایق باغ هستیم «بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه» ولی من می گم باید بیشتر تحقیق کرد.

از خود باغ میپرسم.

 آره. این درسته باید از معشوق پرسید که چه کسی عاشق واقعی است و آخه فقط معشوق است که می تواند عاشق واقعی رو تشخیص دهد. چرا این حرف رو می زنم خوب آخه « تا معشوق عاشق عاشق نباشد ، عاشق عاشق معشوق نمی شود» . .  .

می خواهید جواب باغ رو بدونید

 

اون موقع که کسی نبود

          هیچ چیزی جز خسی نبود

فقط کلاغ بود که بود

                    برای من

                            مثل ریگای کف رود

اون موقع که باغ شما سوسن و سنبلی نداشت

                                  رو شاخه هاش برگی نبود

                                                رو بوته هاش گلی نداشت

توتنهایی همدم من

               یکی می شد همدل من

                             فقط به عشق خود من

                                            نه از برای گل من

رنگش سیاه

           صداش بی ریخت

                          اما دلش یه دریا نور

 کلاغ می موند برای من

                       نه واسه گل

                                 نه از رو زور

برو به همه مدعی ها

                         رسون تو این ندای ما

برو بگو به همشون

               از کوچیک تا بزرگشون

بهار جولانگهتون

           این میوه ها زیر پاتون

                                 اما برید ز پیشمون

                                              فقط کلاغ دلبرمون

به او طاووس و پراش

                    یا که قناری و صداش

                                   بگو تو از باد خزون

                                               بگو برن زپیشمون

              بگو

                کجا بودید شما

                               موقع تنهایی ما

آره  خوب اما چرا کلاغ رو بهار تحویل نمی گیری؟ «اگر با من نبودش هیچ میلی چرا ظرف مرا بشکست لیلی» نه شوخی می کنم دلیل واقعی اینه که مهم دله که با هم باشه و باغ دل هم خزون نداره و البته همیشه کلاغ رو تحویل میگیرم ولی فقظ تو زمستون که از تعلقات رها هستیم میشه عشق رو عریان دید.