بسیم یعنی کسی که همیشه تبسم به لب داره و یکی از صفت‌های پیامبری است که امتش را به تبسم دعوت می‌کرد

نه سیم دارم و نه زر. نسیم هم که رهگذر. کشیده‌ام به روی لب تبسمی تصنعی . زدم به سیم اخر و بسیم شد تخلصم

بیا
ساعت ۱۱:۱٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: شعر ، خدا

ظاهر شو و این دین پر از زاهد و زندیق فنا کن

هر چند شکسته ایم کریمی تو وفا کن