بسیم یعنی کسی که همیشه تبسم به لب داره و یکی از صفت‌های پیامبری است که امتش را به تبسم دعوت می‌کرد

نه سیم دارم و نه زر. نسیم هم که رهگذر. کشیده‌ام به روی لب تبسمی تصنعی . زدم به سیم اخر و بسیم شد تخلصم

بسیم هم به خاک شد
ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز شنبه ٥ آذر ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: شعر

نسیم حزب باد بود

                       به داد داد آنچه داشت

بسیم هم به خاک شد

                      و داشت کرد هر آنچه کاشت