بسیم یعنی کسی که همیشه تبسم به لب داره و یکی از صفت‌های پیامبری است که امتش را به تبسم دعوت می‌کرد

نه سیم دارم و نه زر. نسیم هم که رهگذر. کشیده‌ام به روی لب تبسمی تصنعی . زدم به سیم اخر و بسیم شد تخلصم

می‌خواهم سیم سه‌تار باشم
ساعت ۱:٠٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: زندگی ، اصول ، وصله کاری ادبی

دیروز نشسته بودم پای هنر نمایی حسین و امیر حسین دو پسر خاله شیرازی

حسین فلوت می زد و امیر حسین سه تار

و چه لذتی داره نگاه کردن به دسته نوازنده و من چه کشف بزرگی کردم

می‌خواهم سیم سه تار باشم

کشف کردم که صدای سیم سه‌تار خیلی با ارزش تر از صدایی هست که از سوراخ فلوت بیرون میاد.

این کشف من از حرکت دست امیر‌حسین ناشی شد که برای تغییر نت آروم با نوک انگشت سیم‌ها رو نوازش می‌کرد؛ ولی حسین برای تغییر نوت راه نفس سوراخ‌های فلوت رو می‌بست.

تفاوت سیم سه تار و سوراخ فلوت همینه

سوراخ فلوت صدای خودش نیست، صدای بادی که دیگران در گلوش قرارمی‌دن و هر وقت قرار باشه آهنگ عوض بشه خفش می کنند.

ولی سیم سه‌تار با وجود اینکه از زخمه‌های نوازنده صداش در‌میاد ولی صدایی که داره صدای خودش هست و برای تغییر  نت و آرووم کردنش هم نوازشش می‌کنند.

 

نتیجه اینکه

دلم می خواد در هر جریانی که وارد می‌شم

سیم سه‌تار باشم 

و اگر صدایی ازم درمیاد؛ صدای خودم باشه

تو جریان به صدا در بیام، فریاد بکشم

ولی حرف های دل خودمو بگم

 

نمی‌خوام سوراخ فلوت باشم

که حرف‌های دیگران از حلقوم من خارج بشه

و هر وقت که کارشون تموم شد خفه‌ام کنند

---------- بسیم ----------------

پی‌نوشت : 

1- حیف که این صدا و سیما آلات موسیقی رو نشون نمی‌ده؛ تا همه از این کشف و شهود لذت ببرند