بسیم یعنی کسی که همیشه تبسم به لب داره و یکی از صفت‌های پیامبری است که امتش را به تبسم دعوت می‌کرد

نه سیم دارم و نه زر. نسیم هم که رهگذر. کشیده‌ام به روی لب تبسمی تصنعی . زدم به سیم اخر و بسیم شد تخلصم

یا کریم
ساعت ٢:٤٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:
یک شب سرد بارانی (تقریبا برفی)
این دو تا به خونه ما پناه آورده بودند و من هم بهشون پناه دادم تا گربه نخورتشون


خدایا تو این سرمای بیرون کی به جز تو پناهمون می ده؟
می دونم که نمی زاری گرگا بخورنمون

یا کریم.