بسیم یعنی کسی که همیشه تبسم به لب داره و یکی از صفت‌های پیامبری است که امتش را به تبسم دعوت می‌کرد

نه سیم دارم و نه زر. نسیم هم که رهگذر. کشیده‌ام به روی لب تبسمی تصنعی . زدم به سیم اخر و بسیم شد تخلصم

امام رضا
ساعت ٧:٠٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳ خرداد ۱۳۸٩  کلمات کلیدی: شعر ، خدا ، عشق

بالاخره لایق شدم و رفتم مشهد پابوس آقا امام رضا

هرچند کوتاه بود ولی هم خیلی مفید بود و هم خیلی لازم

کلی از دست خودم واسه امام رضا درد دل کردم  و کلی سبک شدم

این دو بیتی هم شد نتیجه سفرم


خوشا مردی که مردم زو رضا بی

به فکر مردم و ترس از خدا بی

چو دیگر گونه گردد چرخ گردون

امیدش بر علی موس‌الرضا بی