میگن کلاغ قارقاری تو رو چه به باغ درباری

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

این آهنگی است که امروز که اتفاقا شب عید هم هست خیلی فکرمو مشغول خودش کرده

آره یواش یواش باغ سبز میشه. میشه محل جولان گل و بلبل ولی کلاغ کجاست ؟

کلاغ این پرنده نحس! کلاغ این پرنده شوم!

نحس؟ شوم؟  . . .

از هر مدعی بپرسی می گه : بله کلاغ اصلا لیاقت بودن تو باغ رو نداره و ما لایق باغ هستیم «بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه» ولی من می گم باید بیشتر تحقیق کرد.

از خود باغ میپرسم.

 آره. این درسته باید از معشوق پرسید که چه کسی عاشق واقعی است و آخه فقط معشوق است که می تواند عاشق واقعی رو تشخیص دهد. چرا این حرف رو می زنم خوب آخه « تا معشوق عاشق عاشق نباشد ، عاشق عاشق معشوق نمی شود» . .  .

می خواهید جواب باغ رو بدونید

 

اون موقع که کسی نبود

          هیچ چیزی جز خسی نبود

فقط کلاغ بود که بود

                    برای من

                            مثل ریگای کف رود

اون موقع که باغ شما سوسن و سنبلی نداشت

                                  رو شاخه هاش برگی نبود

                                                رو بوته هاش گلی نداشت

توتنهایی همدم من

               یکی می شد همدل من

                             فقط به عشق خود من

                                            نه از برای گل من

رنگش سیاه

           صداش بی ریخت

                          اما دلش یه دریا نور

 کلاغ می موند برای من

                       نه واسه گل

                                 نه از رو زور

برو به همه مدعی ها

                         رسون تو این ندای ما

برو بگو به همشون

               از کوچیک تا بزرگشون

بهار جولانگهتون

           این میوه ها زیر پاتون

                                 اما برید ز پیشمون

                                              فقط کلاغ دلبرمون

به او طاووس و پراش

                    یا که قناری و صداش

                                   بگو تو از باد خزون

                                               بگو برن زپیشمون

              بگو

               کجا بودید شما

                               موقع تنهایی ما

آره  خوب اما چرا کلاغ رو بهار تحویل نمی گیری؟ «اگر با من نبودش هیچ میلی چرا ظرف مرا بشکست لیلی» نه شوخی می کنم دلیل واقعی اینه که مهم دله که با هم باشه و باغ دل هم خزون نداره و البته همیشه کلاغ رو تحویل میگیرم ولی فقظ تو زمستون که از تعلقات رها هستیم میشه عشق رو عریان دید.

 

/ 9 نظر / 10 بازدید
khan mostafa

سلام حميد جان من با دو دستم تو رو تشويق می کنم اميدوارم در اين سال قاطی مرغ ها بشی

فرزانه مرادی

سلام مطلبت خوب بود ولی يه جاهاييش رو بايد درست کرد هنوز جای کار داره روی اين قسمت -------- فقط کلاغ بود که بود ---------------- فکر کن برای شروع

امیر حسین

روی اين جمله هم فکر کن : تو شاعر بشو نيستی رفيق پايت را کمی دراز تر کن

samira

salam belakhare weblogeto didamo harfaye ghashangeto khoondam, hamishe movafagh bashi

فرزان

حال میکنم با نوشته هایی که از دل میاد بدون اینکه بی دورو برش نگاه کنه میشنه رو کاغذ بزار بگن دیوونس آره دیونم... این مــــــــــــــــــــنــــــــــــــــــــم.

فاطمه

بهتره يه ذره معناش و نتيجه عميقتر باشه خيلي سطحي نوشتي با واژگان قشنگ بيشتر بازي كن كه به نوشتت رنگ و لعاب بده اميدوارم موفق باشي