یک اسم آشنا

گاهی توی خیابون شنیدن یک اسم آشنا باعث میشه

ناخود آگاه به طرف صدا برگردی

 با اینکه مطمئن هستی اونجا کسی که تو دنبالش هستی نیست.

نمیدونم چرا؟ شاید از روی دلتنگی

دیروز این اتفاق برام افتاد

جلوی حرم حضرت معصومه راه میرفتم 

یک مادری به بچه‌اش گفت: نگاه کن حرم امام رضا

ناخودآگاه برگشتم و به گنبد نگاه کردم..........

دلم نیومد سلام نکنم

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

حرم امام رضا


/ 13 نظر / 39 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ريحانه

سلام.,چقد جالب.......خوش بحالتون پيش خواهر سلطان بودن هم خودش لطف خاصي داره.نفس كشيدن توو هوايي كه آسمونش يه گنبد طلايي رو در برگرفته فرق داره با نفس كشيدن جاي ديگه

ريحانه

همجواري خودبخود نعمته!ميدونيد چرا نميريد چون فكر ميكنيد هر لحظه اراده كنيد ميتونيد بپريد بريد زيارت!اينم نعمته!همينكه نگاه آادم به گنبد بيفته كافيه!!همينكه زير سايشونيم .يه برنامه هفتگي يا حتي ماهانه حتما در نظر بگيريد البته يه پيشنهاد بود

فتانه

[گل][گل][گل]

رقیه

زیبا بود :)

فهیمه

راه حرم که بوی بهشت میدهد به تربت مقدس تو ختم می شود هر جا گره بیفتد به کار زندگیم، به نام گره گشای تو ختم می شود

شیوا

خوب بود خخخخخخخخخخخ

ترانه

چه دلنشین کاش دعوتم میکرد صاحب اسم ِ همیشه آشنا[گل]

مهتاب

دلم برای تو پر می کشد امام غریب غمت ز سینه شرر می کشد امام غریب زیارت تو که فوق همه زیارت هاست دل مرا به سفر می کشد امام غریب...‏ جالب بود و قشنگ . . .

سیلدا

این مطلبت خیلی قشنگ بود

زری(قندی)

دلم میخاد یه بار برم زیارتش و از جون و دل با امامم حرف بزنم اما متاسفانه هنوز فرصت نشده